Авторы

  • Raziya MATIBAYEVA International Islamic Academy оf Uzbekistan Автор

Ключевые слова:

ислам, Мавараннахр, суннизм, Имам Абу Ханифа; ханафизм, вера, образование, толерантность.

Аннотация

В настоящее время актуальной задачей для исламоведов является изучение исламской религии, в частности, глубокое изучение ханафитского мазхаба, включающего в себя национальные традиции и ценности, донесение принципов толерантности до нашего народа и укрепление идеологического сознания нашей молодежи.

Действительно, ханафизм – широко распространенный мазхаб, которого придерживается большая часть народов Центральной Азии. Среди четырех мазхабов суннизма – ханафиты, маликиты, шафииты и ханбалиты наибольшее количество верующих относятся к ханафитам. Основные принципы ханафизма основанные на толерантности, распространились по всему мусульманскому миру, и изучение ханафитского мазхаба стало актуаль­ным не только в нашей республике и Центральной Азии, но и по всему региону в целом.

В этой статье рассматривается эволюция мазхаба Ханафи, основанного Имамом Абу Ханифой в Мавераннахре, и причины его широкого распространения. Также подчеркивается, что сущность, доктрина и стиль этого мазхаба во многих аспектах жизни вызвали широкое распространение ханафитского мазхаба.

Скачивания

Данные по скачиваниям пока не доступны.

Библиографические ссылки

1. «Diniy­ma’rifiy soha faoliyatini tubdan takomillashtirish chora­tadbirlari to‘g‘risida». Toshkent sh., 2018­yil 16­aprel, PF­5416­son.

2. Qur’oni karim va hadis matnlari.

3. Muminov A. Movarounnahr musulmonlari: hanafiylar // Sharqshunoslik. 1999. №9. B.42.

4. Abu al­Muayyad al­Muvaffaq ibn Ahmad al­Makkiy. Manoqib Abi Hanifa. –Bayrut: Dor al­kitob al­arabiy, 1981. B. 313; Hofiz ad­din ibn Muhammad al­Kardariy. Manoqib Abi Hanifa. T. 2. ­Bayrut: Dor al­kitob al­arabi. 1981. B. 514.

5. Rudolf Ul’rix. Al­Moturidiy va Samarqand sunniylik ilohiyoti. –T.: Imom al­Buxoriy xalqaro jamg‘armasi. 2001. B. 29­37.

6. Mahmud ibn Sulaymon al­Kafaviy. Katoib a’lam al­axyor min fuqaho mazhab an­Nu’mon al­muxtor. Beruniy nomidagi Sharqshunoslik instituti. Qo‘lyozmalar fondi. № L. 2929. V. 109a

7. Hofiz ad­din ibn Muhammad al­Kardariy. Manoqib Abi Hanifa. T. 2. ­Bayrut: Dor al­kitob al­arabi. 1981. B. 512­514.

8. Bartold V.V. K voprosu ob arheologicheskih nahodkah // Sochineniya. Tom IV. –M.: Nauka, 1966. S.126.

9. Fuad Sezgin. Tarix at­turos al­arabiy. – Riyoz: Idorat as­saqofa va an­nashr, 1991. T. 4. B. 601­602.

10. Abu Bakr Muhammad ibn Ja’far an­Narshaxiy. Buxoro tarixi. B. 156­157.

11. Bolshakov O.G. Buhara vremeni Ibn Sinyi // Pismennyie pamyatniki i problemyi kulturyi narodov Vostoka. HV godichnaya nauchnaya sessiya LO IV AN SSSR. CHast 3 (dokladyi i soobscheniya o tvorchestve Ibn Sinyi). Moskva, 1981, S. 13­14.

12. Muminov A.K. Hanafiy ulamolarning markaziy Movarounnahr shaharlari hayotida tutgan o‘rni va roli (II­VII/VIII­XIII asrlar): Tarix fanlari doktori ... diss. avtoref. ­ T.: TIU, 2003. ­ 46 b.

13. Sarsenbaev O. Hanafiy mazhabi asoslari. – T.: “Toshkent islom universiteti” nashriyot­matbaa birlashmasi, 2013. B. 29­43.

14. Usul al­fiqh – fiqh asoslari, manbalari: Qur’on, hadis, ijmo, qiyos va h.k.

15. Ziyodov Sh. Al­Moturidiy hayoti va merosi. Toshkent: Abdulla Qodiriy nomidagi xalq merosi nashriyoti. 2000. – 28 s.

16. Sayf as­Sunna Abu­l­Yusr Muhammad ibn Muhammad al­Bazdaviy. Kitab fih ma’rifat al­Hujaj ash­shar’iyya / Taqdim va nashr va faharis: Mariy Bernard, Erik Shumun. – al­Qahira: al­Ma’had al­ilmiy al­faransiy li­l­asar ash­sharqiyya. – 104 b.

17. Kamilov M.M. Movarounnahr fiqh ilmi rivojida Alouddin as­Samarqandiyning o‘rni va “Tuhfat al­fuqaho’” asarining ahamiyati: Tarix fanlari nomzodi ... diss. avtoref. ­ T.: TIU, 2000. ­ 26 b.

18. Abu Zayd Ubayd Allah ibn Umar ibn Isa ad­Dabusiy al­Hanafiy. Taqvim al­adilla fi usul al­fiqh. / Qaddama lahu va haqqaqahu ash­shayx Xalil Muhyi­d­Din al­Malis. –Bayrut: Dar al­kutub al­ilmiya, 1421/2001. – 472 b.

19. Rahimjonov D.O. Abu Hafs an­Nasafiyning “Kitob al­qand” asari hadis ilmi bo‘yicha muhim manba // Sharqshunoslik. T.: ToshDShI. 1997. № 3. S. 27­32.

20. Sadr ash­Shari’a Ubayd Allah ibn Mas’ud al­Mahbubiy al­Hanafiy. Sharh al­Viqaya. Al­Juz’ 1­5. –Urdun: Muassasat al­Varraq, 2006.

Похожие статьи

Soatmurod PRIMOV, ОСВЕЩЕНИЕ ТЕМ АКИДЫ В «АЛЬ- ФИКХ АЛЬ-АБСАТ» , Свет ислама: Том 8 № 1 (2025)

Lola AZIMOVA, КЛАССИФИКАЦИЯ ХУДОЖЕСТВЕННЫХ ПРОИЗВЕДЕНИЙ ИСЛАМСКОЙ ИСТОРИИ В УЗБЕКСКОЙ КЛАССИЧЕСКОЙ ЛИТЕРАТУРЕ (XVII-XIX ВЕКА) , Свет ислама: Том 7 № 4 (2024)

Soatmurod Uralovich PRIMOV, МНЕНИЯ ОБ АВТОРЕ И САНАДЕ “АЛ-ФИКХ АЛ-АКБАР” , Свет ислама: Том 7 № 2 (2024)

Muzaffar Murodovich KAMILOV, ХАНАФИТСКИЙ МАЗХАБ И МАТУРИДИТСКОЕ УЧЕНИЕ В МАВЕРАННАХРЕ В X–XIII ВЕКАХ , Свет ислама: Том 9 № 3 (2026)

Abduqahhor A. RAXMONOV, АБУ ЮСУФ – ВЕЛИКИЙ УЧЁНЫЙ-ФАКИХ , Свет ислама: Том 7 № 2 (2024)

Abdushukurjon MURATOV, О РУКОПИСНЫХ ЭКЗЕМПЛЯРАХ ПРОИЗВЕДЕНИЯ “АТ-ТАЙСИР ФИ ИЛМИ-Т-ТАФСИР” ИЗ ФОНДА РУКОПИСЕЙ «СУЛЕЙМАНИЯ» ТУРЦИИ , Свет ислама: Том 3 № 1 (2020)

Sherzodjon A. UMARALIYEV, НАУЧНАЯ И ДУХОВНАЯ СРЕДА МОВАРОУННАХРА В XII-XIV ВЕКАХ , Свет ислама: Том 7 № 1 (2024)

Mahammadsidiq USMANOV, ПОНЯТИЕ ОБ ЭХСАНЕ , Свет ислама: Том 6 № 4 (2023)

Shukrullo JO‘RAYEV, РАЗВИТИЕ И ОСОБЕННОСТИ НАУКИ СИЯР , Свет ислама: Том 4 № 4 (2021)

A’zam MA’MUROV, СОЦИАЛЬНО-ФИЛОСОФСКИЕ АСПЕКТЫ СЕНУСИТСКОГО ДВИЖЕНИЯ В СЕВЕРНОЙ АФРИКЕ , Свет ислама: Том 2 № 4 (2019)

Вы также можете начать расширеннвй поиск похожих статей для этой статьи.