Authors

  • Soatmurod PRIMOV Tashkent Islamic institute named after Imam Bukhari Author

Keywords:

Aqidah refutation faith Islam major sin mashiat tawhid destiny fate manuscript

Abstract

Abstract. Islam originated on the Arabian Peninsula and later spread to Persia and the Levant during the era o f the Rashidun Caliphs, leading to a significant portion of the local populations in those regions embracing the faith.
During the reign of Umar (r.a.), the Persian empire was conquered and Islam began to spread into the territories of Iraq. "However, the territory of Iraq — the land between two rivers — has long been considered one of the centers of civilization. Various ethnic and religious groups have lived in this region. ” "A fter the majority of the local population became Muslim, various religious disagreements arose with representatives of other faiths and doctrines. The main and earliest sects of Islam also emerged specifically in the territory of Iraq — such as the Kharijites, the Mu 'tazilites. and the Shiites. ”
Imam Abu Hanifa, the founder of the Hanafi, lived and worked in this region. "Imam Abu Hanifa, while teaching numerous students the sciences of Fiqh and Aqidah, also engaged in debates with representatives of various sects that existed at the time and defended the creed of Ahl al-Sunnah wal-Jama'ah. ” "While teaching many students the sciences offiqh and aqidah, Imam Abu Hanifa also engaged in debates with representatives of various sects that existed at the time and defended the creed of Ahl al-Sunnah wal-Jama'ah. ” "According to historical sources, Imam Abu Hanifa traveled to the city of Basra more than twenty times to engage in debates with representatives of various misguided sects. In his works on the science ofcreed (‘aqidah), Imam Abu Hanifa not only presented the pure theological views of Ahl al-Sunnah but also refuted the claims of deviant sects. ” "One of such works is al-Fiqh al-Absat, in which theological issues are presented in a question-and-answer format. This articlefirst analyzes various scholarly opinions regarding the authorship of the book. It also provides key information about the only known commentary attributed to several scholars. The article explores the main theological topics discussed in al-Fiqh al-Ahsat, highlighting how Imam Abu Hanifa, in many instances, refuted the incorrect beliefs of misguided sects by using both textual (naqli) and rational (aqli) proofs. ” "One of the note worthy aspects of the work is that it is written in a question-and-answer format. This approach helps readers better understand and remember theological issues. The work is recognized as one of the earliest theological texts associated with the Hanafi school of thought. ”

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

  • Soatmurod PRIMOV, Tashkent Islamic institute named after Imam Bukhari

    Deputy of rector for scientific affairs in Doctor of Philosophy in Islamic Studies (PhD), assosiate professor

References

1. A. J. Wensinck. (1932). The Muslim Dogma: Its Genesis and Historical Development. - London: Cambridge University Press.

2. Ebu Bekr Muhammed b. Hasan ibn Furek. (2009). $erhu’l-Alim ve’l-miiteallim, thk. Ahmed Abdurrahim es-Saih & Tevfik Ali Vehbe. - Kahire: Mektebetii’s-Sekafeti’d-Diniyye.

3. Katib Qelebi. (1972). Ke^fti’z-ziinun an esami’1-kiitiib ve’lfiiniin (J. Il), tsh. M. $erefettin Yaltkaya - Kilisli Rifat Bilge. Istanbul: Milli Egitim Basimevi.

4. $iikrii Ozen. (2003), Matiiridi. Tiirkiye Diyanet Vakfi Islam Ansiklopedisi (J. XXVIII) - Ankara: TDV Yayinlan.

5. Абдулазим ибн Абдулқавий ибн Абдуллох Абу Мухаммад Закиййиддин Мунзирий. (1967). Ат-Тарғиб ват-тархиб мин ал-ҳадис аш-шариф (Ж. НИИ). Байрут: Дор иҳёи ат-турос ал-арабий.

6. Абдулқодир Абдураҳим ўғли. (2007). Ақоид дарслиги. - Тошкент: Тошкент ислом университети.

7. Абдуллох ибн Мухаммад ибн Яъқуб ибн Ҳорис ибн Халил Ҳорисий Субазмуний Бухорий. (2020). Кашф ал-осор аш-шарифа фи маноқибил имами Аби Ҳанифа (Ж. ИИ). Истанбул: Мактабатул иршод.

8. Абдурашид қори Бахро.мов. (2003). Имоми Аъзам асарлари. - Тошкент: Мовароуннахр.

9. Абу Мансур Мухаммад ибн Мухаммад ибн Махмуд Мотуридий. (2003). Китобу-т-тавхид / Тахкиқ: Бскр Тупол угли ва Мухаммад Оруший. Анкара: Ширкату-н-нашр ва-т-тибоа ва-т-тижора.

10. Абу Мансур Мухаммад ибн Мухаммад ибн Махмуд Ҳанафий Самарқандий Мотуридий. (1321/1903). Шарх ал-фиқх ал-акбар. - Ҳайдаробод: Матбаа мажлис ал-маориф ан-низомия.

11. Абу Нуайм Ахмад ибн Абдуллох ибн Ахмад ибн Исъҳоқ ибн Мусо ибн Мсхрон Асбаҳоний. (1415/1994). Муснаду ал-Имом Аби Ҳапифа ривояту Аби Нуайм. Рисз: Мактабаатул кавсар.

12. Абу Салама Бухорий. (2021). Жумал усул ад-дин // Таржимон ва нашрга тайсрловчи: С.Примов. -Тошкент: Узбекистан халқаро ислом акадсмияси.

13. Абу Шакур Мухаммад ибн Абдуллох Солимий Ксший. (2014). Ат-Тамх.ид фи баснит тавхид // Таржимон ва изоҳлар муаллифи С.Примов. -Тошкент: Мовароуннахр.

14. Абул Муин Маймун ибн Мухаммад Насафий. (1990). Табсирату-л-адилла фи усули-д-дин (Ж. I). / Таҳқиқ: Килоде Салома. - Дамашқ.

15. Абул Муин Насафий. (2022). Бахрул калом // Таржимонлар: Примов Соатмроуд ва Аллоқулов Абдулатиф. - Тошкент: Узбекистан халқаро ислом академияси.

16. Абул Юср Мухаммад Паздавий. (2005). Усулу-д-дин / Таҳқиқ: X. Питер. - Қоҳира: ал-Мактабату-л-азхария ли-т-турос.

17. Абулфатҳ Мухаммад ибн Абдулкарим Шахристоний. (2007). Ал-Милал ван-ниҳал (Ж. I). - Байрут: Ал-Мактабаа ал-асрия.

18. Акмалиддин Мухаммад ибн Мухаммад Бобартий Ҳанафий. (2009). Шарху васият ал-Имом Аби Ҳанифа. - Аммон: Дор ал-фатх.

19. Аминов Ҳамидуллоҳ. (2022). Имоми Аъзам Абу Ҳанифа ва унинг илмий асарига қарши айтилган даъволарга раддия. - Тошкент: Узбекистан халкаро ислом академияси.

20. Ахмет Ак. (2008). Бййик Тйрк Ал ими Матурин вс Матур1д1лик. - 1станбул: Байрак Матбааск

21. Имом Абу Ҳанифа. (2022). Мажмуи кутуб ва расоил ва васоя ал-Имом ал-Аъзам Аби Ҳанифа ан-Нўмон ибн Собит ат-Тамимий ал-Куфий разияллоху анху / Таҳқиқ: Доктор Мухаммад ибн Исмоил Абу Аввод. - Аммон: Мактабаа ал-гоним лин-нашр ват-тавзеъ.

22. Имом Абу Ҳанифа. Ал-Фикх ал-абсат. Дор ал-кутуб ал-мисрия. Қўлёзма Инв. №:215.

23. Имом Абу Ҳанифа. Ал-Фиқҳ ал-абсат. Мактабату Ҳожи Салим Ото. Кулёзма Инв. №:587.

24. Мухаммад ибн Абдуррахмон Хамис. (2007). Усул ад-дин. - Рисз: Дор ас-сумайъий лин-нашр ват-тавзеъ.

25. Мухаммад ибн Ахмад ибн Абу Сахл Шамсулаимма Сарахсий. (1971). Шарх ас-сияр ал-кабир (Ж. I). -Байрут: Аш-Ширкату аш-шарқия.

1. A. J. Wensinck. (1932). The Muslim Dogma: Its Genesis and Historical Development. - London: Cambridge University Press.

2. Ebu Bekr Muhammed b. Hasan ibn Furek. (2009). $erhu’l-Alim ve’l-muteallim, thk. Ahmed Abdurrahim es-Saih & Tcvfik Ali Vchbc. - Kahire: Mcktcbctu’s-Sekafeti’d-Diniyye.

3. Katib (^elebi. (1972). Ke§fu’z-ziinun an esami’l-kiitiib ve’lfiinun (J. 11). tsh. M. $crcfcttin Yaltkaya - Kilisli Rifat Bilge. - Istanbul: Milli Egitim Basimevi.

4. §iikrii Ozen. (2003), Matiiridi. Tiirkiye Diyanet Vakfi Islam Ansiklopcdisi (J. XXVIII) - Ankara: TDV Yayinlan.

5. Abdulazim ibn Abdulqaviy ibn Abdulloh Abu Muhammad Zakiyyiddin Munziriy. (1967). At-Targ‘ib vat-tarhib min al-hadis ash-sharif (J. III). - Bayrut: Dor ihyoi at-turos al-arabiy.

6. Abdulqodir Abdurahim o‘g‘li. (2007). Aqoid darsligi. -Toshkent: Toshkent islom universiteti.

7. Abdulloh ibn Muhammad ibn Ya’qub ibn Horis ibn Xalil Horisiy Subazmuniy Buxoriy. (2020). Kashf al-osor ash-sharifa fi manoqibil imami Abi Hanifa (J. II). - Istanbul: Maktabatul irshod.

8. Abdurashid qori Baxromov. (2003). Imomi A’zam asarlari. - Toshkcnt: Movarounnahr.

9. Abu Mansur Muhammad ibn Muhammad ibn Mahmud Moturidiy. (2003). Kitobu-t-tavhid/Tahqiq: BekrTupol o‘g‘Ii va Muhammad Orushiy. - Anqara: Shirkatu-n-nashr va-t-tiboa va-t-tijora.

10. Abu Mansur Muhammad ibn Muhammad ibn Mahmud Hanafiy Samarqandiy Moturidiy. (1321/1903). Sharh al-fiqh al-akbar. - Haydarobod: Matbaa majlis al-maorif an-nizomiya.

11. Abu Nuaym Ahmad ibn Abdulloh ibn Ahmad ibn Is'hoq ibn Muso ibn Mehron Asbahoniy. (1415/1994). Musnadu al-Imom Abi Hanifa rivoyatu Abi Nuaym. - Riyoz: Maktabaatul kavsar.

12. Abu Salama Buxoriy. (2021). Jumal usul ad-din // Tarjimon va nashrga tayyorlovchi: S.Primov. -Toshkent: O‘zbckiston xalqaro islom akadcmiyasi.

13. Abu Shakur Muhammad ibn Abdulloh Solimiy Keshiy. (2014). At-Tamhid fi bayonit tavhid/Z Tarjimon va izohlar muallifi S.Primov. - Toshkcnt: Movarounnahr.

14. Abul Muin Maymun ibn Muhammad Nasafiy. (1990). Tabsiratu-l-adilla fi usuli-d-din (J. I). / Tahqiq: Kilode Saloma. - Damashq.

15. Abul Muin Nasafiy. (2022). Bahrul kalom/ZTarjimonlar: Primov Soatmroud va Alloqulov Abdulatif. - Toshkent: O‘zbckiston xalqaro islom akadcmiyasi.

16. Abul Yusr Muhammad Pazdaviy. (2005). Usulu-d-din / Tahqiq: X. Piter. - Qohira: al-Maktabatu-l-azhariya li-t-turos.

17. Abulfath Muhammad ibn Abdulkarim Shahristoniy. (2007). Al-Milal van-nihal (J. I). - Bayrut: Al-Maktabaa al-asriya.

18. Akmaliddin Muhammad ibn Muhammad Bobartiy Hanafiy. (2009). Sharhu vasiyat al-Imom Abi Hanifa. -Ammon: Dor al-fath.

19. Aminov Hamidulloh. (2022). Imomi A’zam Abu Hanifa va uning ilmiy asariga qarshi aytilgan da’volarga raddiya. - Toshkcnt: O‘zbckiston xalqaro islom akadcmiyasi.

20. Ahmet Ak. (2008). Biiyuk Tiirk Alimi Maturidi ve Maturidilik. - Istanbul: Bayrak Matbaasi.

21. Imom Abu Hanifa. (2022). Majmui kutub va rasoil va vasoya al-Imom al-A’zam Abi Hanifa an-No‘mon ibn Sobit at-Tamimiy al-Kufiy raziyallohu anhu / Tahqiq: Doktor Muhammad ibn Ismoil Abu Avvod. - Ammon: Maktabaa al-g‘onim lin-nashr vat-tavze’.

22. Imom Abu Hanifa. Al-Fiqh al-absat. Dor al-kutub al-misriya. QoMyozma Inv. №:215.

23. Imom Abu Hanifa. Al-Fiqh al-absat. Maktabatu Hoji Salim Og‘o. Qo‘lyozma Inv. №:587.

24. Muhammad ibn Abdurrahmon Xamis. (2007). Usui addin. - Riyoz: Dor as-sumay’iy lin-nashr vat-tavze’.

25. Muhammad ibn Ahmad ibn Abu Sahl Shamsulaimma Saraxsiy. (1971). Sharh as-siyaral-kabir (J. I). - Bayrut: Ash-Shirkatu ash-sharqiya.

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.